Οι διατροφικές μας συνήθειες αποτελούν κομμάτι της συμπεριφοράς μας, η οποία σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο της σκέψης μας και με τα συναισθήματά μας.
Δυσλειτουργικές σκέψεις και πεποιθήσεις που σχετίζονται με το φαγητό, τα είδη τροφής, το θερμιδικό περιεχόμενο και το σχεδιασμό δίαιτας, καθώς επίσης και με το βάρος και το σχήμα του σώματος, οδηγούν σε δυσλειτουργικές συμπεριφορές σε σχέση με το φαγητό και σε διαταραχές πρόσληψης τροφής.
Πεποιθήσεις όπως «αν είμαι λεπτή μόνο τότε μπορώ να πετύχω ή αξίζω» οδηγούν το άτομο σε μια σειρά επίμονων προσπαθειών να κάνει δίαιτα για να χάσει σημαντικό βάρος. Τέτοιου είδους πεποιθήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε νευρογενή ανορεξία ή νευρογενή βουλιμία. Η υπερβολική ενασχόληση με το βάρος και το σχήμα του σώματος καθώς και κοινοί τρόποι και χειρισμοί για τον έλεγχο του βάρους ή του σχήματος του σώματος,όπως δίαιτα, υπερβολική σωματική άσκηση,πρόκληση εμετών,λήψη καθαρτικών και διουρητικών,αποτελούν κοινά κλινικά συμπτώματα και για τις δύο διαταραχές διατροφής.
Διαστρεβλωμένη ερμηνεία αισθημάτων κενού, ανικανοποίητου, ανίας ως «πείνα» εκτός από τα βουλιμικά άτομα κάνουν και τα παχύσαρκα,τα οποία δεν έχουν αίσθηση του κορεσμού, ούτε εικόνα του εαυτού τους ως λεπτά και η στάση τους προς το φαγητό είναι μια στάση «χωρίς όρια», η οποία συνήθως καθρεφτίζεται και σε άλλους σημαντικούς τομείς της ζωής τους, όπως π.χ. κάνοντας σχέσεις «χωρίς όρια».
Από τα παραπάνω προκύπτει η άμεση και εξαρτητική σχέση μεταξύ διατροφής και ψυχολογίας που καθιστά εύλογο το συμπέρασμα ότι για να έχουμε αλλαγές στον τομέα της διατροφής χρειάζεται να κατανοήσουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας που ενδεχομένως μας μπλοκάρουν και μας δυσκολεύουν και επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας με δυσλειτουργικό τρόπο.
