Οι μέλισσες, οι σφήκες, τα κουνούπια, οι μύγες, οι ψύλλοι, οι κοριοί και οι κάμπιες ανήκουν στην κατηγορία των αρθρόποδων, ενώ στα αραχνοειδή ταξινομούνται τα τσιμπούρια οι σκορπιοί και οι αράχνες. Η εικόνα που παρουσιάζει το Δέρμα μετά από τσίμπημα αρθρόποδου ποικίλλει.
Για την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του τσιμπήματος θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και άλλους παράγοντες και ενδεχόμενες επιπλοκές που θα μπορούσε να προκαλέσει αυτό, όπως επιμόλυνση από στρεπτόκοκκο ή σταφυλόκοκκο, επέκταση της φλεγμονής στους παρακείμενους λεμφαδένες ή άλλη αλλεργική αντίδραση.
Ιδιαίτερα για τις μέλισσες και τις σφήκες ισχύουν τα παρακάτω:
– Οι μέλισσες διαφέρουν από τις σφήκες επειδή όταν τσιμπούν, το κεντρί αποσπάται από την κοιλιά τους και παραμένει πάνω στο δέρμα, με αποτέλεσμα το θάνατο του εντόμου.
– Άμεσα συμπτώματα μετά το τσίμπημα είναι ο πόνος, το τοπικό οίδημα (πρήξιμο) και η ερυθρότητα στην περιοχή, με έντονο κνησμό (φαγούρα).
– Το δηλητήριο της μέλισσας ή της σφήκας μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.
Πρώτες βοήθειες:
1. Καθαρίζουμε την περιοχή με σαπούνι και νερό ή αντισηπτικά.
2. Απομακρύνουμε το κεντρί το συντομότερο δυνατό, με ήπιες κινήσεις, με ένα όργανο που να μην είναι αιχμηρό (μαλακό ξύσιμο).
3. Εφαρμόζουμε επιθέματα (κομπρέσες) με κρύο νερό ή πάγο ώστε να ελαττωθεί η ένταση και η διάρκεια του οιδήματος.
4. Σε περίπτωση αίσθησης δυσφορίας, απώλειας αναπνοής ή ζαλάδας και τάσης για εμετό προσφεύγουμε άμεσα στο κοντινότερο Κέντρο Υγείας.
Για οποιοδήποτε τσίμπημα από οποιοδήποτε έντομο και για την ολοκληρωμένη αντιμετώπισή του, επικοινωνούμε άμεσα με το Δερματολόγο, ο οποίος είναι ο μόνος, που μπορεί να μας συστήσει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση των συχνά σοβαρών επιπλοκών, που προκύπτουν από τα τσιμπήματα των εντόμων!
