Κατάγματα σκαφοειδούς
Το σκαφοειδές ανήκει στα μικρά οστά του καρπού και είναι αυτό που υφίσταται κάταγμα συχνότερα.
Συνήθως συμβαίνει στις ηλικίες 20-40 ετών. Οσο κεντρικότερα (προς τον αγκώνα) είναι το
κάταγμα τόσο δυσμενέστερη είναι η πρόγνωση για την πώρωσή του («κόλλημα» του κατάγματος).
Τα περισσότερα κατάγματα σκαφοειδούς μπορεί να αντιμετωπιστούν επιτυχώς χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Αυτό όμως συνεπάγεται γύψινη ακινητοποίηση από 8 εβδομάδες έως και 6 μήνες. Γι’ αυτό η τρέχουσα τάση
είναι να χειρουργούνται, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι που αποτρέπουν αυτή την απόφαση. Χρησιμοποείται
μία ειδικά σχεδιασμένη βίδα ή 2 βελόνες. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται η χρήση γύψου, ο ασθενής
επιστρέφει ταχύτερα στην εργασία του και οι επιπλοκές περιορίζονται σημαντικά.
Τα τελευταία μάλιστα χρόνια, από εξειδικευμένους χειρουργούς, η επέμβαση γίνεται με τεχνική ελάχιστης
παρέμβασης (minimal invasive) μέσω μιας τομής 1 εκατοστού. Αυτή την τεχνική ακολουθεί και ο συντάκτης
του κειμένου. Το σκαφοειδές έχει ιδιάζουσα αιμάτωση και γι΄αυτό κατα την πορεία της πώρωσης του
κατάγματος μπορεί να εμφανιστούν 2 επιπλοκές: καθυστερημένη πώρωση ή ψευδάρθρωση (δηλαδή
μή πώρωση) και άσηπτη νέκρωση του κεντρικού τμήματος. Και οι 2 επιπλοκές αντιμετωπίζονται χειρουργικά
με χρήση οστικών μοσχευμάτων σε συνδυασμό με σύνθετες τεχνικές.
